บทที่ 231: อาการเก้ากลับหมู่บ้าน สร้างความฮือฮาไปทั่ว

บทที่ 231: อาการเก้ากลับหมู่บ้าน สร้างความฮือฮาไปทั่ว

เมื่อเติ้งชือหรงพาลูกๆ กลับมาถึงบ้านเกิด ทั้งหมู่บ้านนาเย่ก็พลพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที ชาวบ้านที่ว่างงานต่างพากันมารายล้อมเพื่อไถ่ถามถึงเรื่องการเปิดร้านอาหาร

ท้ายที่สุดแล้ว การเปิดร้านอาหารในตัวอำเภอของเติ้งชือหรงก็เป็นหัวข้อสนทนาร้อนแรงในหมู่บ้านนาเย่มานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว

"ท่านอาเก้า ร้านอาหารในตัวอำเภอของท่านเปิดแล้ว กิจการเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?"

"ท่านอาเก้า ท่านยกกิจการร้านอาหารให้พี่หยุนไถและน้าหยุนเจินดูแลจริงๆ หรือขอรับ?"

"ท่านอาเก้า กิจการร้านอาหารของท่านต้องดีมากแน่ๆ ข้าว่ามันต้องดีกว่าตอนที่พี่หยุนไถทำอาชีพช่างปั้นหม้ออย่างแน่นอน ใช่ไหมขอรับ?"

"ท่านอาเก้า..."

เมื่อได้ยินคำถามจากเหล่าหลานชายและหลานปู่ เติ้งชือหรงก็ยิ้มและกล่าวว่า "ตอนนี้กิจการร้านอาหารก็ถือว่าไม่เลว ดีกว่าตอนที่หยุนไถลูกชายข้าไปปั้นหม้อจริงๆ นั่นแหละ ด้านหนึ่งคือรายได้เพิ่มขึ้นมาก แต่อีกด้านหนึ่งก็ไม่เหน็ดเหนื่อยเท่ากับการปั้นหม้อ"