กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ใส่ใจ
ซูจืออีทอดตาลงต่ำ ฟังหมอเฉินพร่ำบ่นอย่างเงียบ ๆ มือที่วางอยู่บนหัวเข่าค่อย ๆ กำแน่นขึ้นทีละน้อย
จำเป็นต้องพักฟื้นให้เต็มที่…
นี่มีแต่จะทำให้เขากลายเป็น…เครื่องมือไร้ประโยชน์ไปโดยสิ้นเชิง
——
เมล็ดบัวหิมะของหอปี้เซียวถูกองครักษ์เงาที่ส่งไปนำกลับมาในไม่ช้า เมื่อซูอู๋ตู้มอบมันให้จ้าวเสียนเยวี่ย ดวงตาอันเย็นชาของอีกฝ่ายก็มีรอยยิ้มและความขอบคุณอันจริงใจเจืออยู่เป็นครั้งแรก หลังจากกล่าวขอบคุณอย่างจริงจังแล้วเขาก็รีบจากไป
หลังจากส่งจ้าวเสียนเยวี่ยไปแล้ว ซูอู๋ตู้ยืนอยู่หน้าต่างเพียงลำพัง มองเมฆที่ลอยอยู่นอกหน้าต่าง ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ ๆ เขาก็นึกถึงองครักษ์เงาผู้นั้นขึ้นมา ดูเหมือนว่าไม่ได้พบเขาเสียหลายวันแล้ว