เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ความทรมาน
กาลเวลาค่อย ๆ ล่วงเลยไปท่ามกลางความเงียบงัน
ซูอู๋ตู้ให้คนย้ายแฟ้มคดีและข่าวกรองมาทำที่ศาลา เขารู้สึกว่าที่นี่โปร่งกว้างกว่าเรือนสดับพิรุณมาก
ซูจืออีนั่งตัวเกร็งอยู่ในศาลาเช่นนั้น ห่างจากนายท่านเพียงสองสามเมตร สันหลังตั้งตรงดิ่ง แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนให้เบาแผ่ว เกรงว่าจะรบกวนนายท่านที่อยู่ข้าง ๆ
บางครั้งซูอู๋ตู้เงยตาขึ้นจากแฟ้มคดี เหลือบเห็นท่าทางราวกับกำลังนั่งอยู่บนเข็มของเขา ก็รู้สึกทั้งขุ่นเคืองทั้งขำ แต่ก็ขี้เกียจพูดอะไรอีก
ริมทะเลสาบเงียบสงบ เป็นครั้งคราวมีเสียงปลากระโดดพ้นผิวน้ำ สายลมพัดพาความชื้นมาบ้าง ซูอู๋ตู้ชอบชมทิวทัศน์ที่นี่มาก
ใกล้ยามอู่ หมอเฉินถือยาต้มที่เพิ่งต้มเสร็จเดินเข้ามา กลิ่นยาขมเข้มข้นฟุ้งกระจายไปในอากาศในพริบตา
ซูจืออีรีบหยิบหน้ากากที่วางอยู่บนเข่าสวมกลับเข้าที่อย่างรวดเร็ว