กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ปอกกุ้งไม่เป็น
ซูจืออีทำตามคำ กลับไปนั่งอย่างแข็งทื่อที่ตำแหน่งไกลจากนายท่านที่สุดอีกครั้ง ถอดหน้ากากออกแล้วเริ่มกินข้าวสวยตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ โดยมองข้ามอาหารเลิศรสเต็มโต๊ะไปเสียสิ้น
ซูอู๋ตู้เห็นท่าทางเช่นนี้ของเขา ภาพจำที่ว่า “ถูกทารุณจนได้กินแต่ข้าวเปล่า” ก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง โทสะพลุ่งขึ้นในใจ เขาทนความรู้สึกอึดอัดคับใจแบบนี้ไม่ไหว ราวกับตนเป็นคนใจดำไร้น้ำใจเพียงใดก็ไม่ปาน
เขาเลื่อนจานซี่โครงหมู่นึ่งและกุ้งเมาสุราไปตรงหน้าซูจืออี พลางออกคำสั่ง “กินพวกนี้เสีย”
มือที่ถือตะเกียบของซูจืออีชะงัก เขาลังเลครู่หนึ่งแล้วคีบกุ้งตัวหนึ่งยัดเข้าปากทั้งอย่างนั้น เปลือกกุ้งนี้แข็งนัก กินแบบนี้รับรองต้องบาดคอ