บทที่ 102: แซนดรา

บทที่ 102: แซนดรา

เบื้องหน้าเด็กหญิงตัวน้อยมีเจ้าตัวเล็กนั่งอยู่เจ็ดแปดคน คนโตดูแล้วอายุเพียงแปดเก้าขวบ ส่วนคนเล็กอาจอายุแค่สี่ห้าขวบ แต่ละคนขัดสมาธินั่งอยู่บนพื้น เงยหน้ามองนาง

อูเหยาไม่ส่งเสียง นางแนบกำแพงแล้วขยับไปข้างหน้าอีกหลายก้าว ก่อนหรี่ตาลง

แสงสว่างตรงปลายตรอกถูกต้นไม้เก่าแก่ลำต้นคดหลายต้นกรองจนแตกกระจายเป็นริ้ว ๆ เฟยหลินกำลังยอง ๆ หันหลังให้นางอยู่บนพื้น กิ่งไม้เล็กในมือจิ้มลงบนดินทีละครั้ง ท่วงท่าดูคล้ายกำลังเขียนหนังสือ

เจ้าตัวเล็กกลุ่มนั้นล้อมเป็นครึ่งวงกลม เงียบผิดปกติ ดวงตาเจ็ดแปดคู่ล้วนจับจ้องอยู่ที่มือของเฟยหลิน

ความอยากรู้อยากเห็นของอูเหยาถูกกระตุ้นขึ้นมา