กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 101: ม้าขาว
ซูหลุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินไปข้างกายอูเหยา “ท่าน ข้าอยากพาเชลยเหล่านี้กลับไปด้วย คลองชลประทานในเมืองต้องขุดใหม่ สะพานต้องซ่อมแซม ถนนต้องขยาย สิ่งเหล่านี้ล้วนต้องใช้แรงงาน”
อูเหยาพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าจัดการเถิด”
ซูหลุนหันหลังเดินไปหาเหล่าเชลย
นางขอให้อูเหยาคลายเถาวัลย์พันธนาการที่รัดข้อเท้าของเชลยออกบางส่วน เว้นช่องให้พวกเขาก้าวเดินได้
เชลยกว่าสี่ร้อยคนเรียงแถวบิดเบี้ยว โดยมีทหารองครักษ์สิบกว่าคนล้อมพวกเขาไว้ตรงกลางราวกับกำลังต้อนฝูงแกะ
ซูหลุนชักกระบี่ออกมา นางไม่กล่าววาจา เพียงถือกระบี่เดินจากหัวแถวไปยังท้ายแถว แล้ววกกลับจากท้ายแถวมายังหัวแถว