บทที่ 103: เล่นว่าว

บทที่ 103: เล่นว่าว

เฟยหลินเองก็อยู่ในนั้น

นางวิ่งเร็วกว่าทุกคน ผมเปียสองข้างปลิวเหยียดตรงไปตามสายลม ชายกระโปรงสีฟ้าพองขึ้นราวกับธงผืนเล็ก

ยามวิ่งผ่านข้างกายอูเหยา นางยื่นมือมาตบตัวอูเหยาเบาๆ พลางกรีดร้องว่า “พี่สาวอูเหยา ตามข้ามาสิ!” จากนั้นก็พุ่งปราดไปถึงอีกฟากของลานโล่ง

อูเหยามองเหล่าเด็กน้อยที่วิ่งวุ่นไปทั่วลาน ขมับของนางเต้นตุบๆ

นางนึกเสียใจจริงๆ เหตุใดจึงหาเรื่องวุ่นวายมาใส่ตัวเองเช่นนี้

พอเด็กจอมซนกลุ่มนี้ใช้เวทปีกวายุร่วมด้วย ระดับความยุ่งยากก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

เถาวัลย์เส้นเรียวยาวเลื้อยออกมาจากปลายแขนเสื้อของนาง แต่ละเส้นพันรอบเอวเด็กคนหนึ่งได้อย่างแม่นยำ

ปลายอีกด้านของเถาวัลย์ทั้งหลายถูกรวบไว้ในมืออูเหยา