บทที่ 30: เฟยหลิน

บทที่ 30: เฟยหลิน

เสียงซู่ซ่าแผ่วเบาดังเข้าหู นางเอียงศีรษะตั้งใจฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

มีมนุษย์ = มีตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น = มีภารกิจ!

นางใช้ข้อศอกยันพื้นหญ้า ยกท่อนบนขึ้น แล้วมองไปตามทิศทางของเสียง

ห่างจากชายป่าราวห้าสิบก้าว เด็กคนหนึ่งในเสื้อคลุมตัวโคร่งกำลังนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ใช้มือขุดพืชต้นหนึ่งที่มีจุดสีม่วงอย่างระมัดระวัง

เด็กคนนั้นดูมีอายุเพียงเจ็ดหรือแปดปี บนศีรษะมีผมสั้นสีน้ำตาลยุ่งเหยิงราวกับถูกสุนัขแทะ ข้างเท้ามีใบไม้ขนาดใหญ่วางอยู่หนึ่งใบ บนใบนั้นเรียงพืชชนิดเดียวกันไว้อย่างเป็นระเบียบหลายต้น

【ชาวบ้านหมู่บ้านฟานเฉ่า · เฟยหลิน】