บทที่ 29: เจ้าสัวค้าไม้

บทที่ 29: เจ้าสัวค้าไม้

“...ชั่วคราวก็มีเท่านี้แหละ!” อูเหยากล่าวทุกสิ่งที่นางพอนึกออกจนครบถ้วน เมื่อคิดไม่ออกแล้วว่าควรเสริมสิ่งใดอีก ในที่สุดจึงหยุดลง “พวกเจ้าหามาได้มากเพียงใด?”

เถี่ยฉุยมองสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยรายการยาวถึงสามหน้า ก่อนคำนวณมูลค่ารวมอย่างรวดเร็วในใจ

ไม่นับแกนกลางธาตุแล้ว สิ่งที่แพงที่สุดย่อมเป็นผลึกพลังเวท

บัดนี้เข้าสู่เดือนรวงทองแล้ว ผลึกพลังเวทในห้างการค้าล้วนถูกจองไว้จนหมดสิ้น หากพวกนางคิดจะขยับสินค้าล็อตนั้น ย่อมต้องจ่ายราคามหาศาล ทว่าเมื่อมีศิลานิเวียอยู่ เรื่องเหล่านี้ก็มิใช่ปัญหาใหญ่

การขนส่งสิ่งมีชีวิตเข้าไปในพงไพรต้องสาปต่างหากที่เป็นเรื่องยากที่สุด...