กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 199 ชิงเห็ดจากถ้ำพยัคฆ์
“เคร้ง!”
เสียงโลหะกระทบกันทึบหนักสองครั้งทำลายความเงียบงันราวสุสาน
เจ้อกูโยนค้อนยักษ์หัวแตงแปดเหลี่ยมสองอันที่บิดเบี้ยวไปเล็กน้อยลงกับพื้นอย่างไม่ใส่ใจ นางปาดโลหิตศพกับเศษสมองบนใบหน้า ท่าทางหยาบกระด้าง ทว่าสายตากลับเคร่งขรึมยิ่งกว่าครั้งใด
“ปะทะซึ่งหน้าเท่ากับรนหาที่ตาย” นางกดเสียงต่ำยิ่ง ราวกับกลัวจะทำให้ราชันผีดิบที่อยู่ไกลออกไปตื่น “เจ้าสัตว์เดรัจฉานตัวนี้ห่างจากการกลายเป็นผีดิบภัยพิบัติเพียงก้าวเดียว กระดูกซากศพทั้งร่างแข็งแกร่งเทียบเท่าเหล็กดำ พลังอิทธิฤทธิ์แค่นี้ของพวกเรา ต่อให้ข่วนให้คันยังไม่พอ”