กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 ขอเพียงเป็นสิ่งที่ซุ่ยซุ่ยป้อน ต่อให้เป็นสารหนูข้าก็ดื่ม!
“พี่ชิวเซิง” นางลดเสียงลงเบายิ่ง ราวกับกลัวจะรบกวนราตรี “โทษข้าเอง ทำให้ท่านต้องได้รับความไม่เป็นธรรมแล้ว”
คำเรียก “พี่ชิวเซิง” นี้ประหนึ่งกระแสอบอุ่น พริบตาเดียวก็พังทลายกำแพงที่เพิ่งก่อขึ้นในใจชิวเซิง ความโกรธและความอัดอั้นทั้งหมดของเขามลายหายสิ้นในชั่วพริบตา
เขามองใบหน้าน้อย ๆ ของหลินซุ่ยซุ่ยใต้แสงจันทร์ ที่ฉายแวว “รู้สึกผิด” อย่างเต็มเปี่ยม ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลายอย่างห้ามไม่อยู่ น้ำเสียงก็อ่อนลง “ไม่เกี่ยวกับเจ้า เป็นความผิดของเหวินไฉทั้งนั้น!”