กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 อาจารย์ น้ำแกงนี้บำรุงกำลังยิ่งนัก เชิญท่านก่อน!
ชิวเซิงมองหม้อ “น้ำแกงบำรุงกำลังครบสิบประการ” ที่ยังแผ่กลิ่นอายอัปมงคลออกมาแม้ต้องแสงอรุณแล้ว ลำคอแห้งผาก ขาทั้งสองอ่อนแรง
สายตา “จนปัญญาจะช่วย” ที่หลินซุ่ยซุ่ยส่งมาให้ ยิ่งเหมือนคมมีดชโลมน้ำผึ้ง ทิ่มแทงกลางอกเขาทั้งหวานทั้งเจ็บ
จบกัน วันนี้เห็นทีคงต้องมาตายอยู่ที่นี่แล้ว
ขณะที่ชิวเซิงกำลังจะหลับตาปี๋แล้วทิ้งตัวลงนอนแกล้งตาย เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังใกล้เข้ามาจากที่ไกล
ลุงจิ่วไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้าวย่างอย่างสุขุมจากลานด้านหน้ามา ทุกเช้าท่านต้องเดินตรวจโรงพักศพ เป็นกิจวัตรที่ไม่เคยขาด
เพียงปรายตามองครั้งเดียว ท่านก็เห็นสภาพชิวเซิงที่ราวกับถูกรีดจนแห้งขอด คิ้วพลันขมวดเป็นปม