กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 รอยประทับแห่งกฎปรากฏสู่โลก
โซ่สีขาวซีดที่พันอยู่ตรงข้อเท้านั้น มิใช่ของจริง
ทันทีที่มันพันรอบตัวหลินซุ่ยซุ่ย ก็แปรเปลี่ยนเป็น “ปราณมรณะ” สายหนึ่ง ซึ่งบริสุทธิ์และกร้าวแกร่งยิ่งกว่าปราณหยินทั้งหมดในสุสานก่อนหน้านี้รวมกันเสียอีก ไหลเลื้อยไปตามข้อเท้า ราวกับแท่งเหล็กเผาแดงที่ทิ่มแทงเข้าไปในเส้นลมปราณของนางอย่างป่าเถื่อน!
เจ็บ!
ความเจ็บปวดครั้งนี้แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
หากปราณหยินเป็นดั่งน้ำแข็ง ปราณมรณะสายนี้ก็เป็นไนโตรเจนเหลวที่แช่แข็งวิญญาณ มันมิใช่เพียงความหนาวเย็น หากเป็นพลัง “ดับสูญ” อันเด็ดขาด ซึ่งมุ่งหมายจะทำลายพลังชีวิตทุกสิ่งให้สิ้นซาก
หลินซุ่ยซุ่ยครางอู้อี้ ร่างพลันแข็งทื่อ ถูกพลังสายนี้ยกจนลอยพ้นพื้นครึ่งฉื่อ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้