กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 แนบชิดแล้วอายุขัยเพิ่ม ศิษย์พี่ชิวเซิงอย่าหนีสิ
เสียงเรียก “ศิษย์พี่~” นั้นทอดหางเสียงอ้อยอิ่ง อ่อนหวานเย้ายวนจนถึงกระดูก
เมื่อครู่ยังเป็นเทพสังหารหญิงที่เหยียบเก้าอี้ไท่ซือ มือเดียวกระชากปราณภูตผีออกมา พริบตาต่อมากลับกลายเป็นหญิงสาวบอบบาง เขินอายและขวยเขิน ราวกิ่งหลิวต้องลม
เจ้อกูยกมือทั้งสองประคองแก้มที่ร้อนผ่าว ดวงตาคู่งามเย้ายวนจับจ้องลุงจิ่วตรงประตูไม่วางตา แววตานั้นราวกับจะกลืนกินเขาทั้งเป็น
อากาศในลานบ้านพลันแข็งค้าง
ร่างทั้งร่างของลุงจิ่วประหนึ่งถูกสาปตรึงกาย ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าล้วนเขียนคำว่าต่อต้าน สีหน้าเปลี่ยนจากเขียวคล้ำเป็นดำ แล้วจากดำเป็นขาว สีสันฉูดฉาดราวร้านย้อมผ้า
หลินซุ่ยซุ่ยรู้สึกได้ว่าลุงจิ่วข้างกายถึงกับหยุดหายใจ
“พรืด”