กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 ศิษย์พี่ กล้ามเนื้อของท่านน่าสัมผัสยิ่งนัก
ฟ้ายังไม่สางที่โรงพักศพ
หม้อยาส่งเสียงเดือดปุด ๆ อยู่บนเตาไฟ
ชิวเซิงนั่งยองอยู่บนพื้น ใบหน้าเปื้อนเขม่าราวกับเพิ่งคลานออกมาจากเตา
เพื่อยาหม้อนี้ เขาพลิกค้นสมบัติล้ำค่าทุกชิ้นที่ลุงจิ่วซ่อนไว้
หลายวันมานี้เขากลายเป็น “ศิษย์พี่หอยทาก” ไปเสียแล้ว
ทั้งยกน้ำชา รินน้ำ ซักผ้า ต้มยา แทบอยากจะเคี้ยวข้าวให้ละเอียดแล้วป้อนให้
ทั้งจัดเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน ยกน้ำชาเสิร์ฟ เช็ดโต๊ะเก้าอี้ ดูแลทุกเรื่องไม่เว้นแม้แต่เรื่องเล็กน้อย