เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 ศิษย์พี่ ข้าใกล้ไม่ไหวแล้ว ระบบ: ติ๊ง! อายุขัย 180 วันเข้าบัญชี!
โครม——
ในที่สุดประตูศิลาสีครามหนาครึ่งฉื่อทั้งสองบานก็ปิดสนิท
คลื่นปราณจากแรงกระแทกก้องสะท้อนอยู่ในทางเดินแคบ ๆ พัดฝุ่นที่จับอยู่บนพื้นให้ฟุ้งขึ้น จนผู้คนสำลักและคันคอ
ก่อนช่องประตูจะปิดสนิทเพียงชั่วพริบตา แขนที่มีขนสีเขียวขึ้นเต็มเกือบปัดเฉียดปลายจมูกของชิวเซิงไป เล็บจิกลงบนขอบประตูศิลา เกิดเสียงเสียดสีชวนเสียวฟัน ก่อนจะถูกแรงเฉื่อยมหาศาลหนีบจนขาด นิ้วที่ขาดตกลงบนพื้นแล้วยังคงกระตุกอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าโลกไม่ได้สงบลงเพราะเหตุนี้
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงกระแทกจากนอกประตูยิ่งคลุ้มคลั่ง ทุกครั้งที่เกิดเสียงอื้ออึง เศษทรายหินจะร่วงลงมาจากเหนือศีรษะ แม้จะมีประตูศิลาหนักหมื่นชั่งกั้นอยู่ เสียงซ่า ๆ จากผีดิบหลายร้อยหลายพันตัวที่กำลังตะกุยผนังศิลาก็ยังลอดผ่านชั้นหินเข้ามาในแก้วหู ทำให้หนังศีรษะชาวาบ
ภายในทางเดินจมสู่ความมืดมิดอันเงียบงัน
“แท่งไฟ……” ชิวเซิงพิงกำแพงศิลาทรุดนั่งลง เสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงดังชัดเจนเป็นพิเศษในความมืด