เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 คำเตือนจากระบบ: ชะตาลิขิตพังทลาย อายุขัยเหลือเพียงหนึ่งชั่วยาม
ชิวเซิงถีบพื้นอย่างแรงด้วยขาทั้งสอง ร่างพุ่งขึ้นกลางอากาศเป็นเส้นโค้งบิดเบี้ยว
กรงเล็บสีดำอมม่วงที่คมกริบจนผ่าศิลาจารึกแยก กระชากผ่านปลายจมูกเขาไปอย่างเฉียดฉิว
เส้นผมหลายเส้นถูกลมจากนิ้วมือเฉือนขาด ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ
“นังหนูบ้า…”
รสคาวหวานเอ่อล้นขึ้นมาจากลำคอ สามคำนั้นปนฟองเลือดพรั่งพรูออกมา ทั้งร้อนทั้งฝาด
พลังสายหนึ่งที่ทะลักเข้าสู่กลางหลังไร้เหตุผลสิ้นดี เย็นเยียบ ดุดัน และเด็ดขาดอย่างไม่คิดหวนคืน เส้นลมปราณที่แห้งเหี่ยวถูกกระแสเชี่ยวกรากนี้ฝืนถ่างออก ผิวกายถึงกับซึมเลือดเม็ดเล็กละเอียด
นี่ไม่ใช่ไออุ่นของคนเป็น
นี่คือต้นกำเนิดหยินแท้ของหลินซุ่ยซุ่ย
สตรีที่ปกติแค่เดินเพิ่มอีกไม่กี่ก้าวก็ร้องเหนื่อย จนเขาแอบเรียกว่า “คนป่วยกระเสาะกระแสะ” กำลังกรอกชีวิตของนางเข้าสู่ร่างเขาอย่างฝืนฝน