เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7 ดื่มเลือดคำนี้ไม่เสียเปล่า อายุขัยทะลุขีดจำกัดสามวันเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
แสงอรุณอ่อนจางสาดผ่านกรอบหน้าต่างลงบนพื้นหินเขียวเย็นเฉียบในห้องเก็บศพ เผยให้เห็นภาพอันยุ่งเหยิง
หลินซุ่ยซุ่ยตื่นขึ้นท่ามกลางความอบอุ่นสบายที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
ความรู้สึกนี้ราวกับได้ลงแช่น้ำพุร้อนในวันที่หนาวเหน็บที่สุดของปี รูขุมขนทุกส่วนทั่วร่างเปิดกว้าง อุ่นสบายจนแทบทำให้นางครางออกมา
นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งแรกที่เห็นคือเมล็ดข้าวสีแดงคล้ำกองหนึ่งปกคลุมร่าง ส่งกลิ่นอับชื้นเก่าแก่
นี่คือ…ข้าวเหนียวหรือ?
ความทรงจำหลั่งไหลกลับมาดุจคลื่นยักษ์ ผีดิบพุ่งทะลุโลง ชิวเซิงบาดเจ็บสาหัส นางเสียการควบคุม ความหนาวเหน็บเสียดกระดูก และความคลุ้มคลั่งในท้ายที่สุด…
นางผุดลุกขึ้นนั่งทันที ข้าวเหนียวบนตัวร่วงกราวลงพื้น
“ฟื้นแล้วหรือ?”