กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 ผีดิบ: เจอตัวเจ้าแล้ว!
กลิ่นคาวเหม็นเน่าพวยพุ่งออกมาจากบานประตูที่เปิดอ้า ฝูงแมลงวันบินว่อนส่งเสียงหึ่ง ๆ ดังจนน่ารำคาญ
หญิงอ้วนท้วนในลานเรือนร้องไห้จนหมดแรง นั่งทรุดอยู่บนพื้นและขย้อนแห้ง ๆ
ลุงจิ่วไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้าวข้ามประตูเรือนเข้ามา สายลมวูบหนึ่งพัดตามฝีเท้า
หลินซุ่ยซุ่ยเดินรั้งท้าย เพียงก้าวข้ามธรณีประตู ข้อมือซ้ายของนางก็พลันกระตุกอย่างรุนแรง
นั่นไม่ใช่ความเจ็บปวดธรรมดา
มีบางสิ่งใต้ผิวเนื้อกำลังดิ้นรนจะทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง ราวกับต้องการหยั่งรากและแตกหน่อบนกระดูก
[คำเตือน: ตรวจพบไอซากศพตกค้างความเข้มข้นสูง]
[การหักอายุขัยเร่งขึ้น: -10 นาที/ชั่วโมง]
หลินซุ่ยซุ่ยใช้มือขวาบีบข้อมือซ้ายแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ