เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 นับถอยหลังอายุขัยวิกฤต ข้ากลับดูดชิวเซิงจนแห้งเหือด
เขี้ยวแหลมแทงทะลุผิวหนัง แทบไม่เกิดเสียงใด
ชิวเซิงยังไม่ทันร้องออกมาสักคำ
ลำคอชาวาบ จากนั้นความเย็นเยียบราวแทงทะลุหัวใจกระดูกก็แผ่ซ่าน ความเย็นนั้นไหลย้อนตามเส้นเลือดขึ้นไป ปิดกั้นหลอดเลือดแดงใหญ่ของเขาในชั่วพริบตา เลือดครึ่งซีกในร่างพลันแข็งตัว
เขาอ้าปาก คำสบถที่ติดอยู่ในลำคอชะงักค้างตรงปากคอ สุดท้ายกลับเปล่งออกมาได้เพียงเสียงหอบแหบพร่าราวสูบลม
นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวด
แต่เป็นความรู้สึกอ่อนแรงราวกับพลังชีวิตถูกสูบออกไปอย่างฝืนบังคับ
ในชั่วขณะนั้น เขาถึงกับรู้สึกได้ว่าความร้อนในร่างกำลังไหลทะลักออกทางบาดแผลตรงลำคอไม่ขาดสาย ขณะที่ปราณมรณะอันเย็นเยียบในร่างอีกฝ่ายกลับพุ่งทะลวงเข้าสู่ร่องกระดูกของเขาอย่างบ้าคลั่ง
ผลักไม่ออก
แม่หนูผู้นี้ดูผอมบางอ่อนแอ ทว่ายามนี้กลับมีเรี่ยวแรงน่าตกใจ มือของชิวเซิงเพิ่งยกขึ้นได้ครึ่งหนึ่งก็อ่อนปวกเปียกตกลง เปลือกตาหนักอึ้งจนไม่อาจลืมขึ้นได้