กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 173 ลูกชายอกตัญญูกลับมาแล้ว
โจวเสี่ยวหม่านพูดอยู่นานพี่ใหญ่ก็ยังไม่เข้าใจ ได้แต่เอ่ยอย่างจนปัญญาว่า “พูดกับท่านไปก็ไม่เข้าใจ”
พลางก้มเอวลง เก็บกิ่งไม้เรียวบนพื้นขึ้นมาตามใจชอบ ย่อตัวลงบนพื้นโคลนแล้ววาดรูปร่างของไม้แขวนเสื้อทีละเส้น ๆ ข่มความอดทนทำท่าทางอธิบายให้พี่ใหญ่ฟัง
โจวเสี่ยวเถียนจ้องมองลวดลายที่วาดบนพื้นแล้วพินิจพิจารณาอยู่นาน ในที่สุดก็เข้าใจ “ได้ ข้าจะทำโครงไม้สำหรับแขวนเสื้อผ้าให้เจ้าลองดูก่อนสักสองสามอันว่าใช้ได้หรือไม่ ส่วนตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ไว้ภายหน้าค่อย ๆ ตีให้เจ้า”
โจวเสี่ยวหม่านกับพี่ใหญ่ช่วยกันยกคนละข้าง ออกแรงหอบเหนื่อยยกใหญ่ กว่าจะย้ายโต๊ะแต่งหน้าไม้ที่เพิ่งทำเสร็จเข้าไปในห้องของย่าได้