เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 172 ที่แท้ก็มีประวัติคดี
หญิงแซ่จ้าวผู้เป็นลูกสะใภ้ของจ้าวตงเซิงฟังจบ ก็ยื่นมือไปตีแขนเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง “นั่นใช่คนอื่นจงใจรังแกเจ้าเสียที่ไหน ไม่ใช่เพราะบนตัวเจ้าซุกซ่อนซาลาเปาไส้เนื้อไว้หรอกรึ”
จ้าวเสี่ยวซานคอตกพึมพำอย่างน้อยใจ “แม่ ท่านไฉนจึงเอาแต่พูดเข้าข้างคนนอกอยู่เรื่อยเล่าขอรับ”
หญิงแซ่จ้าวใช้น้ำเสียงจริงจังขึ้นหลายส่วนกำชับเขา “แม่พูดความจริง เจ้าก็โตปานนี้แล้ว จะไปรังแกผู้อื่นเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว จำใส่ใจไว้หรือไม่”
จ้าวเสี่ยวซานขานรับอย่างหงอยเหงา “อืม ทราบแล้วขอรับแม่”
เมื่อเห็นลูกชายหงอยซึมไป หญิงแซ่จ้าวจึงผ่อนน้ำเสียงอ่อนลง “จริงสิ พรุ่งนี้ฟูจื่อที่สอนหนังสือก็จะย้ายเข้ามาพักในบ้านพวกเราแล้ว ภายหน้าเจ้ากับเสี่ยวซื่อก็จงตามไปเล่าเรียนหนังสือ รู้จักตัวอักษรเสียบ้าง”