เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 171 อาศัยสุนัขข่มคน
ทั้งสามคนนั่งยอง ๆ อยู่ในป่าเขา เก็บเห็ดหูหนูดำตรงนั้นแปลงหนึ่งตรงนี้แปลงหนึ่ง วุ่นวายอยู่พักใหญ่ ท้องไส้ก็ส่งเสียงร้องโครกครากตั้งนานแล้ว
ในตะกร้าสะพายของภรรยาแซ่ฉายมีหมั่นโถวที่เตรียมไว้ ทว่ากลับไม่เอ่ยปากแม้แต่ครึ่งคำว่าจะเอาออกมารองท้องก่อน สองมือไม่หยุดพักแม้แต่น้อย ทั้งยังเร่งเร้าว่า “รีบเก็บเร็วเข้า รีบเก็บเร็วเข้า!”
โจวเสี่ยวหม่านยืดเอวขึ้นพลางนวดบั้นเอวที่เมื่อยล้า เอ่ยเกลี้ยกล่อมว่า “ป้าสะใภ้ใหญ่ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนปานนี้เจ้าค่ะ ที่นี่อยู่ห่างจากหุบเขาหมูป่าตรงที่มีคนเก็บเห็ดพวกนั้นตั้งไกล โดยทั่วไปไม่มีผู้ใดเข้ามาถึงข้างในนี้หรอกเจ้าค่ะ”
ภรรยาแซ่ฉายส่ายหน้า เอ่ยตอบอย่างดื้อดึงว่า “นั่นไม่ได้หรอก ไม่กลัวหมื่นกลัวแต่วันพลาดพลั้ง มีเพียงเก็บเข้าตะกร้าบ้านตนเองแล้ว ถึงจะนับว่าวางใจได้”