ตอนที่ 168 เถ้าแก่สายตาเฉียบคม

ตอนที่ 168 เถ้าแก่สายตาเฉียบคม

ฟ้ามืดสนิทลงโดยสมบูรณ์ จางหัวล้านยกม้านั่งตัวเล็ก เดินไปรวมกลุ่มใต้ต้นห้วยใหญ่เพื่อร่วมวงนั่งรับลมพูดคุยสัพเพเหระกับคนในหมู่บ้าน เมื่อได้ยินเสียงสุนัขเห่าระงมไปทั่วทั้งหมู่บ้าน จึงเอ่ยทักขึ้นมาลอย ๆ ว่า “เหตุใดหมู่บ้านพวกเราเพียงชั่วเวลาแค่วันเดียว ถึงได้มีหลายบ้านโผล่มาเลี้ยงสุนัขกันมากปานนี้เล่า”

ชาวบ้านที่อยู่ข้าง ๆ จึงเอ่ยตอบไปส่งเดชว่า “ก็มิใช่เพราะเมื่อคืนบ้านแม่ม่ายหวังโดนขโมยขึ้นหรอกรึ ทุกคนต่างรู้สึกตื่นตระหนกตกใจ จึงพากันเลี้ยงสุนัขไว้สักตัวเพื่อเฝ้าบ้านคุ้มเรือน หวังให้ในใจรู้สึกสงบมั่นคงก็เท่านั้น”

ผู้คนต่างปากก็เอ่ยพูดจาไป ทว่าสายตากลับลอบเหลือบมองไปยังร่างของจางหัวล้าน ในใจของทุกคนล้วนคาดเดากันได้ ทว่ากลับไม่มีผู้ใดยอมเปิดโปงออกมาตรง ๆ แต่ครั้นลอบมองสำรวจไปมา ก็มิได้เห็นสีหน้ารู้สึกผิดหรือละอายใจปรากฏบนใบหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย