กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 167 ในที่สุดก็รู้จักคิดแล้ว
ยายเฒ่าหลี่ได้ยินเข้าก็เดือดดาลขึ้นมาทันที แผดเสียงแหลมด่าทอตรงนั้น “เจ้าเป็นบ้าไปแล้วรึ! มีที่ไหนลูกสาวออกเรือนแล้วเอาเงินทองมาทิ้งไว้ที่ตระกูลฝ่ายแม่! หากแพร่งพรายออกไป น้ำลายของคนทั้งหมู่บ้านคงได้ท่วมคนจนตาย!”
ต้าเซี่ยยังคงปักหลักอยู่ที่เดิม แววตาไม่มีความอ่อนข้อแม้แต่น้อย “ข่าวลือที่ผู้อื่นนินทากันมันไม่มีค่าแม้แต่ครึ่งเหรียญทองแดง ตอนนี้ข้าไม่หวังสิ่งใด หวังเพียงให้ลูกสาวทั้งสองของข้าได้กินข้าวอิ่ม ได้สวมใส่เสื้อผ้าให้อบอุ่นเท่านั้น”
ปู่รองเอ่ยปากขึ้นในเวลานี้ “ลูกสาวของข้าพูดมีเหตุผล เงินก้อนนี้ก็เก็บไว้ที่ตระกูลโจวของพวกเราช่วยนางเก็บรักษาไว้ เมื่อใดที่ต้าเซี่ยจะใช้ เมื่อนั้นก็จะคืนให้นางไปตามเดิมทุกประการ”