กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 169 ดีดลูกคิดดังเปรี๊ยะ ๆ
โจวเสี่ยวหม่านพาเถ้าแก่ร้านธัญพืชเข้ามาในลานบ้าน หญิงชราฉือเปิดประเด็นตรงไปตรงมา “ข้าวฟ่างเมล็ดเล็กบ้านข้าขายให้เจ้าได้ทั้งหมด เหรียญทองแดงไม่เอาสักอีแปะเดียว ขอเพียงคิดตามหนึ่งจินข้าวเปลือกมีเปลือก แลกข้าวสารคัดพิเศษหนึ่งจิน”
เถ้าแก่ได้ยินพลันใจกระตุกวูบ คิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว สีหน้าพลันแข็งค้างทันที
ข้าวเปลือกมีเปลือกแลกข้าวสารคัดพิเศษเท่ากันโดยตรง ทำเช่นนี้ ทุกหนึ่งจินที่เขารับซื้อจะต้องขาดทุนหนึ่งถึงสองอีแปะ เป็นการค้าที่ขาดทุนแท้ ๆ
ใบหน้าเขาฝืนยิ้มแย้ม ลองต่อราคาดู “คุณอา ที่ใดมีเหตุผลนำข้าวเปลือกมาแลกเปลี่ยนด้วยน้ำหนักเท่ากับข้าวสารเล่าขอรับ อย่างน้อยก็เหลือต้นทุนให้ข้าบ้าง ข้าจะได้กลับไปรายงานนายทุนได้”