กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 147 เจ้าทำเช่นนี้มันเกินไปแล้ว
“อืม ใช่แล้ว ในไร่สุกอยู่ไม่กี่ลูก เลยเข็นมาลองเสี่ยงโชคดู”
ชายขายแตงถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วง “เมื่อวานนี้หนึ่งจินยังขายได้สี่สิบอีแปะ แต่วันนี้ราคาตกลงไปแล้ว หนึ่งจินขายได้เพียงสามสิบเหวินต่อจินเท่านั้น”
หลี่ต้าหนิวใจหายวาบ “พี่ชาย ไฉนจึงต่างกันมากถึงเพียงนี้”
“จะเพราะอันใดได้อีกเล่า! เจ้าลองเดินดูรอบเมืองก็จะรู้ ร้านผักก็มีแตงวางขาย ตลาดสดก็กองพะเนินเป็นพะเนินเทินทึก ชาวไร่ชาวนาที่หาบเร่เข็นรถเข้าเมืองมาขายแตงเหมือนพวกเรามีอยู่เกลื่อนกลาด สินค้ามากเข้า ราคาก็ย่อมตกเป็นธรรมดา”
หลี่ต้าหนิวกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย เอ่ยขอบคุณผู้นั้นแล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวรุดหน้าต่อไป