ตอนที่ 145 ไฟโทสะพุ่งพรวดถึงกระหม่อม

ตอนที่ 145 ไฟโทสะพุ่งพรวดถึงกระหม่อม

ลูกสะใภ้เล็กตระกูลจ้าวยื่นมือหมายจะรับห่อยา ทว่าจางหัวล้านผู้นั้นตั้งใจเล่นลูกไม้ แกล้งยื้อช้าไปครึ่งก้าว อาศัยจังหวะนั้นคว้าจับมือนางไว้แน่น สายตาเจ้าเล่ห์คู่หนึ่งจ้องมองอย่างน่ารังเกียจ ปากก็พูดจาไร้สาระหาสาระมิได้

“ดูมือคู่นี้ของเจ้าสิ เหน็ดเหนื่อยทั้งในเรือนนอกเรือนทุกวี่วัน ขัดสีจนหยาบกร้าน ไม่หลงเหลือเค้าความเนียนนุ่มน่าทะนุถนอมของแม่นางน้อยเลยสักนิด”

กลางวันแสก ๆ กลับถูกลวนลามแทะโลมและพูดจาไร้ยางอายใส่ ลูกสะใภ้เล็กทั้งอับอายทั้งเดือดดาล รีบออกแรงสะบัดมือดึงกลับ ใบหน้าแดงก่ำ ทั้งหวาดกลัวทั้งโมโห “สำรวมหน่อย นี่มันบ้านข้า!”