กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 144 เงินที่ได้มาจากการคิดอุบาย
เฒ่าจ้าวคอแห้งผากจนแทบพ่นไฟ ทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ จึงจำต้องบากหน้าเอ่ยปากขอร้องผู้อื่น “พี่ชาย ทำทานเถิด ช่วยกรอกน้ำใส่ถุงน้ำให้ข้าที กระหายจนทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ”
ในเรือนโยนคำพูดออกมาประโยคหนึ่ง “รอประเดี๋ยว”
ท่ามกลางตรอกอันมืดมิด เฒ่าจ้าวประคองถุงน้ำไว้ แล้วกรอกน้ำเย็นลงคอไปหลายอึกใหญ่ ความรู้สึกทรมานในกระเพาะอาหารจึงค่อยทุเลาลงบ้าง
เขาไม่มีที่อื่นให้ไป ทำได้เพียงเดินวนเวียนไปมาอย่างไร้จุดหมายอยู่ในตรอก ชั่วครู่ต่อมา บนท้องฟ้ามีเสียงฟ้าร้องตู้ม ๆ สายฟ้าแลบแปลบปลาบ ฝนห่าใหญ่เทกระหน่ำลงมาซัดศีรษะคลุมร่าง
เขาจึงรีบหดตัวเข้าไปใต้ซุ้มประตูเรือนตนเองเพื่อหลบฝน ทว่าลมพัดพานำเม็ดฝนสาดซัดเข้ามาเป็นแนวเฉียง จะไปต้านทานได้อย่างไร