ตอนที่ 119 ถั่วฝักยาวที่กินไม่หมดสิ้น

ตอนที่ 119 ถั่วฝักยาวที่กินไม่หมดสิ้น

ห้าวันให้หลัง หัวหน้าหมู่บ้านสะพายถั่วฝักยาวหนึ่งเข่งไปหาเฒ่าเสิ่น แล้ววางตะกร้าสะพายลงตรงหน้าประตูเพิงหญ้า “พี่ชายเสิ่น เช่นนั้นก็รบกวนท่านแล้ว ปีกลายในหมู่บ้านขายกันสองจินห้าเหวิน”

“เออ วางใจเถิด” เฒ่าเสิ่นนั่งยอง ๆ ลง หยิบถั่วฝักยาวขึ้นมาหนึ่งกำมือดูแล้ววางลง “ช่วงบ่ายประจวบเหมาะมีคนมาส่งธัญพืช ข้าจะเอ่ยปากกับผู้ดูแลกิจการให้อย่างแน่นอน”

หัวหน้าหมู่บ้านเพิ่งจะคล้อยหลังไป เฒ่าจ้าวก็เดินทอดน่องตามมาติด ๆ เขากวาดตามองตะกร้าสะพายบนพื้นแวบหนึ่ง แล้วมองเฒ่าเสิ่นอีกแวบหนึ่ง “หัวหน้าหมู่บ้านให้ถั่วฝักยาวเจ้าหนึ่งเข่งทำไมกัน”

เฒ่าเสิ่นขยับถั่วฝักยาวเข้าไปในเพิงเล็กน้อย “เฮ้อ ไหว้วานให้ข้าช่วยไปพูดกับผู้ดูแลกิจการที่หลังเขา ให้รับซื้อถั่วฝักยาวของคนในหมู่บ้านน่ะสิ”