กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 118 ญาติผู้หญิงมากมาย
โจวเฉวียนและโจวอู่จัดการนวดข้าวสาลีของบ้านตนเองจนร่วงหมดเมล็ด นำออกเกลี่ยตากแดดเสร็จสิ้นแล้ว จึงค่อยขับเกวียนเทียมวัวตรงไปยังทุ่งข้าวสาลีของบ้านโจวเป่า
โจวเฉวียนมองเห็นแต่ไกลว่าโจวเป่ายังคงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหัวแปลง จึงพาดเคียวไว้บนบ่าพลางร้องตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง “มัวยืนเหม่อกระไรอยู่ ลุกขึ้นมาทำงานได้แล้ว”
โจวเป่าเห็นพวกพี่ชายมาถึง ก็ลุกขึ้นยืนตบฝุ่นดินบนมือ “พี่ใหญ่ ข้านึกว่าพวกท่านจะไม่สนใจข้าเสียแล้ว”
โจวเฉวียนผูกวัวไว้เรียบร้อย “พี่น้องบ้านเดียวกัน พูดจาเพ้อเจ้ออันใด ลานตากข้าวมีพื้นที่อยู่เพียงแค่นั้น ย่อมต้องจัดการเคลียร์ไปทีละบ้านให้เสร็จสิ้น ว่างพื้นที่ออกมาได้แล้ว ถึงจะเร่งให้บ้านเจ้าใช้ได้อย่างเต็มที่”