เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 117 ก็แค่เรื่องพรรค์นั้นของชายหญิงมิใช่หรือ
คนในหมู่บ้านต่างอ้าปากค้าง มองดูจางเหล่าต้ากำเงินแน่นพลางยืนเหม่อตะลึงงัน
เสิ่นชุนฮวาได้สติกลับมาก่อน นางผลักเขาไปทีหนึ่ง “ยังจะมัวยืนบื้อทำอะไรอยู่อีก รีบไปบ้านตระกูลโจวยืมเกวียนเทียมวัว พาเด็กไปหาหมอสิ!”
จางเหล่าต้ายัดเงินเข้าไปในอกเสื้อ หมุนตัววิ่งตรงไปยังบ้านของหญิงชราฉือ
หญิงชราฉือพอได้ยินสถานการณ์ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง สั่งให้โจวเฉวียนเทียมเกวียนเทียมวัว ตามจางเหล่าต้าไปรับเด็ก แล้วรีบรุดมุ่งหน้าไปยังโรงหมอในตำบล
เกวียนเทียมวัวแล่นออกไปแล้ว เสิ่นชุนฮวาอุ้มลูกชายคนเล็กนั่งอยู่บนแผ่นกระดานเกวียน ก้มหน้าปลอบโยนว่า “ทนหน่อยนะ ถึงตำบลแล้ว แม่จะซื้อลูกกวาด ซื้อขนมให้เจ้ากิน ดีหรือไม่”
รอจนกระทั่งเกวียนเทียมวัวเลี้ยวพ้นทางเข้าหมู่บ้านจนมองไม่เห็นแล้ว คนในหมู่บ้านจึงมองดูท่านผู้เฒ่าตระกูลจาง ท่านผู้เฒ่าจางส่ายหัว หมุนตัวเดินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน