บทที่ 174

บทที่ 174

ถูกสร้างขึ้นท่ามกลางธารลาวาใต้ดิน [วิญญาณแห่งไททัน] ดูคล้ายกับก้อนหินมหึมาที่ไร้ระเบียบรูปทรงหนึ่ง

มันถูกมัดไว้ด้วยโซ่เหล็กเวทมนตร์หลายสิบเส้น แช่อยู่ในชั้นของเหลวแห่งคาซัดดูม เส้นทางเดียวที่นำไปสู่ที่นี่คือวงเวทเคลื่อนย้าย

นี่คือของขวัญที่ไททันเผ่าเทพโบราณมอบให้แก่เผ่าคนแคระ

และนี่คือรากฐานที่ทำให้เผ่าคนแคระสามารถเผชิญหน้ากับความผันผวนและความเปลี่ยนแปลงของพหุจักรวาลได้อย่างใจเย็นตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา เพราะไม่มีใครสามารถหาที่นี่พบ ต่อให้หาพบก็ไม่สามารถเข้ามาได้

เวลานี้ ภายในวิญญาณแห่งไททันกำลังเกิดการโต้เถียงกันอย่างดุเดือด

ภายในวิญญาณแห่งไททันที่กลวงโบ๋สนิท ใต้เสาขนาดมหึมาสูงร้อยวาหลายสิบต้น เหล่าหัวหน้าเผ่าของเผ่าคนแคระต่างมารวมตัวกันบนขั้นบันไดแห่งหนึ่งราวกับฝูงมด ถกเถียงกันจนหน้าดำหน้าแดง

"เทพแห่งอินเทอร์เน็ตต้องตระหนักได้แล้วแน่ ๆ ว่าพวกเราไม่ได้จัดการง่ายขนาดนั้น ถึงได้ถอนกำลังออกไปกะทันหัน! หึ พวกเราคาซัดดูมเป็นสถานที่ที่เขาจะมาก็มาจะไปก็ไปได้ง่าย ๆ อย่างนั้นเหรอ? ฉันว่าตอนนี้แหละคือจังหวะเวลาในการโต้กลับที่ดีที่สุด! ถึงเวลาเป่าแตรประกาศการโต้กลับแล้ว!"

"อวดดี! จะโต้กลับ เอาอะไรไปโต้กลับล่ะ? เรือเหาะลอยฟ้าของพวกเขาบินอยู่บนท้องฟ้าสูงลิ่ว จะเอาอะไรไปสู้? หวังพึ่งไอเทมเวทมนตร์บินได้ที่มีอยู่น้อยนิดในเผ่า หรือจะหวังพึ่งนักเวทขั้นสูงที่มีอยู่หยิบมือกัน?"

"หรือว่าจะปล่อยให้พวกเขาปล้นสะดมทรัพย์สินของพวกเราไปตามอำเภอใจเล่า?"