กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 173 ไม่อยากเจอหน้าเธออีกแล้ว!
ครั้งนี้โจวเหยียนเฟิงทนต่อความเหนื่อยล้าไม่ไหวจนหลับไปจริง ๆ พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกเจ็บแสบร้อนผ่าวบนใบหน้าก็หายไปจนหมดสิ้นแล้ว เหลือเพียงความรู้สึกตึงชาที่เย็นเฉียบอยู่บ้าง
ภายในห้องค่อนข้างสลัว
ท่ามกลางความสลัวนั้นภรรยาของเขายังคงอยู่ในท่าเดิม มือหนึ่งถือรวมเรื่องเล่าเล่มนั้นอ่านไป อีกมือหนึ่งก็คอยประคบหน้าให้เขา คอยเฝ้าอยู่ข้างกายเขาอย่างอดทน
เมื่อสัมผัสได้ว่าเขาตื่นแล้ว เธอจึงละสายตาจากรวมเรื่องเล่าขึ้นมามองพลางเอ่ยว่า “ตื่นแล้วเหรอ”
โจวเหยียนเฟิงรู้สึกผิดอยู่บ้างที่ไม่ได้พาเธอออกไปเดินเล่นตามที่ตกลงกันไว้
เขายกน้ำแข็งที่ห่อด้วยผ้าขนหนูออกไปพร้อมกัน กุมมือข้างนั้นของเธอที่เย็นเยียบเพราะความเย็นจากน้ำแข็งไว้ ยันกายลุกขึ้น แล้วจูบลงบนริมฝีปากของเธอ “ทำไมไม่ปลุกฉันให้เร็วกว่านี้หน่อย”
ลู่ม่านม่านขยี้ดวงตาที่อ่อนล้าเล็กน้อย วางรวมเรื่องเล่าไว้ข้างตัวแล้วเอ่ยว่า “ไม่รีบ”
โจวเหยียนเฟิงมองออกว่าเธอไม่รีบร้อนจริง ๆ ในเมื่อชั่วขณะนี้ยังไม่มีผลลัพธ์ เธอก็ไม่คิดจะร้อนใจเลยสักนิด
สภาพจิตใจดีจริง ๆ