ตอนที่ 174 กระต่ายไม่กินหญ้ารอบรัง

ตอนที่ 174 กระต่ายไม่กินหญ้ารอบรัง

อุณหภูมิในเซียงกั่งค่อนข้างสูงตลอดทั้งปี ปลายเดือนพฤศจิกายนอุณหภูมิสูงสุดยังแตะถึง 27 องศาเซลเซียส

ช่วงสายหลังพบลูกค้าเสร็จ หวงเป่าจวีก็ถือช่อดอกกุหลาบสีชมพูเข้มช่อหนึ่งมาที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์

เขาสวมเสื้อเชิ้ตลายดอกกับกางเกงขายาวสีขาว กระดุมเสื้อเชิ้ตปลดออกสองเม็ด เผยให้เห็นลำคอเรียวยาว ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายเกียจคร้านผ่อนคลาย

ยามงานยุ่งเขาก็วิ่งมาที่นี่วันเว้นวัน ยามว่างยิ่งไม่ต้องพูดถึง แทบอยากจะมาวันละสามรอบ

นิสัยใจคอและการวางตัวของเขาเป๊ะรอบด้านมาโดยตลอด ไม่ว่าจะปฏิบัติต่อใครก็ล้วนยิ้มแย้มเต็มใบหน้า แม้แต่พนักงานทำความสะอาดของบริษัท เมื่อพบเจอก็ยังต้องหยุดทักทายคุยเรื่องสภาพอากาศของวันนี้ หรือถามไถ่ว่ากินข้าวเช้าหรือยัง ทำงานเหนื่อยไหม ลูกหลานที่บ้านทำงานใหญ่โตที่ไหน ดังนั้นคนทั้งบนและล่างในบริษัทไม่เพียงคุ้นเคยกับเขา แต่ยังยินดีต้อนรับการมาเยือนของเขาเป็นพิเศษอีกด้วย

วันนี้เขาประคองดอกไม้สด ใบหน้าประดับรอยยิ้มพิมพ์ใจก้าวเข้ามาที่นี่อีกครั้ง พนักงานต้อนรับก็ส่งเสียงเรียกคุณชายหวงอย่างสนิทสนม บอกเขาว่าผู้จัดการทั่วไปอยู่ในห้องทำงาน

เขาจึงเอ่ยทักทายผู้คนไปตลอดทาง พลางเดินตรงดิ่งไปยังห้องทำงานอย่างช่ำชองคุ้นเคย

มองผ่านฉากกั้นกระจก เงาร่างงดงามคุ้นตานั้นกำลังพลิกเปิดเอกสารอยู่หน้าโต๊ะทำงาน

รอยยิ้มบนใบหน้าของหวงเป่าจวีลึกซึ้งยิ่งขึ้น