กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจิบชา
“ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!”
เมื่อเห็นซุนไห่เต้าถูกทรมานจนมีสภาพเช่นนี้ ดวงตาของหลินหว่านซูก็แดงก่ำด้วยความโกรธ!
คนพวกนี้ทำกับชายชราที่บาดเจ็บแบบนี้ได้อย่างไร?
แถมยังเป็นชายชราที่ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนด้วย!
“โอ้โฮ ร้อนใจขนาดนี้เชียว? ไม่เสียแรงที่พวกเรามาดักรอเธออยู่ที่นี่ตั้งนาน!”
โจวซื่อชางผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มยกยิ้มมุมปาก ดวงตาขุ่นมัวเต็มไปด้วยความละโมบ กวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ปิดบัง
แววตาของหลินหว่านซูเย็นลงทันที ความรู้สึกคลื่นไส้พลุ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
“พวกคุณต้องการอะไรกันแน่?”
ระหว่างที่ถาม หลินหว่านซูก็ครุ่นคิดอย่างรวดเร็วว่าจะเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้อย่างไร
เธอหนีได้