บทที่ 90 ฉินเหยี่ยนเดินทางไปเมืองหลวง

คนร้ายแปดเก้าคนในกลุ่มนั้น บ้างเสียชีวิต บ้างได้รับบาดเจ็บ กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นอบอวลไปทั่วตู้โดยสาร

ฉินเหยี่ยนรวบรวมปืนพกทั้งหมดมาเก็บไว้ ก่อนจะปฐมพยาบาลคนร้ายที่บาดเจ็บไม่หนักมากนักอย่างง่าย ๆ

เหตุผลที่ไว้ชีวิตเขา ย่อมเป็นเพราะต้องการเก็บไว้สอบสวน เพื่อสาวไปถึงตัวผู้บงการเบื้องหลัง

หลังจากพันแผลและมัดคนร้ายคนนั้นไว้เรียบร้อยแล้ว หลี่ถีโส่วก็ประคองชายชราออกมาพอดี

“เธอบอกว่าเมื่อครู่นี้ สหายหนุ่มคนนี้เป็นคนช่วยฉันไว้หรือ?”

เยว่ชวนไป๋มองชายหนุ่มที่เคลื่อนไหวว่องไวตรงหน้า

แม้เขาจะผ่านคลื่นลมใหญ่มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่เวลานี้ใบหน้าก็ยังเต็มไปด้วยความตกตะลึง

คนเดียวรับมือคนร้ายติดอาวุธแปดเก้าคน นี่มันยอดฝีมือจากไหนกัน?

“ใช่ครับ ผู้บังคับบัญชา เขานี่แหละครับ! เขาชื่อฉินเหยี่ยน เป็นทหารจากเขตทหารเมืองเหวิน”