บทที่ 86 เหมียวเหมี่ยวถูกแย่งกรงไป

ถังเชี่ยนยังคงไม่ค่อยวางใจนัก อย่างไรเสียสิ่งที่หลินหว่านซูเสนอให้ก็คือขนมข้าวตั้งหนึ่งหม้อเชียวนะ

ถ้าไม่ได้จะให้เธอทำเรื่องผิดศีลธรรม แล้วจะยอมลงทุนหนักขนาดนี้ทำไม?

อย่าว่าแต่ขนมข้าวหนึ่งหม้อเลย ต่อให้ขอให้เธอแบ่งแค่ชิ้นเดียว ถังเชี่ยนก็ยังเสียดายจนแทบนอนไม่หลับ

ตอนนี้หลินหว่านซูพอจะรู้นิสัยของเธอเจ็ดแปดส่วนแล้ว จึงไม่คิดอ้อมค้อมอีก

“ฉันแค่อยากให้เธออย่าเอาเรื่องที่เราสองคนคุยกันเมื่อกี้ไปบอกใคร”

แม้เธอจะไม่กลัวปัญหา แต่ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ย่อมดีที่สุด

“นึกว่าเรื่องอะไรเสียอีก เธอดูฉันสิ ฉันเหมือนคนปากมากเที่ยวเอาเรื่องคนอื่นไปพูดหรือไง?”

หลินหว่านซู “…”

ไม่ใช่แค่เหมือนหรอก

เธอนั่นแหละตัวจริงเสียงจริงเลย