บทที่ 87 สองพี่น้องเสิ่นฉือช่วยเหมียวเหมี่ยวเอาคืน

เสิ่นเยว่ตะโกนด้วยความโมโห กำหมัดแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที!

อย่าเห็นว่าจ้วงจ้วงตัวอ้วนเชียว ร่างกายของเขากลับคล่องแคล่วไม่น้อย เมื่อเห็นเสิ่นเยว่พุ่งเข้ามา เขาก็กลิ้งตัวหลบหมัดไปได้อย่างรวดเร็ว

แต่เสิ่นเยว่เองก็ไม่ใช่เด็กที่จะยอมแพ้ง่าย ๆ

เมื่อหมัดแรกพลาดเป้า เขาก็หมุนตัวแล้วไล่ตามไปอีกครั้ง

ไม่นานเด็กทั้งสองก็ตะลุมบอนกัน

จ้วงจ้วงแรงเยอะ ส่วนเสิ่นเยว่คล่องแคล่วว่องไว ทั้งสองจึงสู้กันได้อย่างสูสี

ตอนที่เสิ่นฉืออุ้มเหมียวเหมี่ยวตามมาถึง ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีรอยฟกช้ำกันแล้ว แต่กลับไม่มีใครคิดจะหยุด

เสิ่นฉือไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาวางเหมียวเหมี่ยวลงในจุดที่ห่างจากทั้งสองคนพอสมควร กำชับว่าอย่าวิ่งไปไหน แล้วพุ่งเข้าไปร่วมวงทันที