บทที่ 8 ต่อไปทรัพย์สมบัติทั้งหมดของเขาก็ต้องเป็นของฉันไม่ใช่หรือ?

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น จ้าวหมิงหย่วนก็เงียบไปครู่หนึ่ง ความรำคาญที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้ค่อย ๆ จางหายไป

“ขอโทษนะ ผมไม่ชอบให้ใครรบกวนตอนหลับ”

เมื่อเห็นว่าเขายอมเอ่ยปากขอโทษ เหอม่านเซียงก็ไม่สะดวกจะต่อว่าอะไรอีก

แต่เธออุตส่าห์ถอดเสื้อผ้าจนหมดแล้ว หากคืนนี้ยังไม่สำเร็จอีก ที่ทำมาทั้งหมดจะไม่เสียเปล่าหรือ?

คิดได้ดังนั้น เธอก็เอนร่างเข้าไปหาเขาอย่างอ่อนหวาน

“ไม่เป็นไร ฉันเองก็ไม่ดีที่ไปรบกวนคุณ”

ปากพูดจาอ่อนโยน แต่มือกลับเริ่มลูบไล้ไปตามร่างของเขาอย่างไม่อยู่นิ่ง

ในอ้อมแขนมีร่างอ่อนนุ่มไร้อาภรณ์แนบชิดอยู่ หากเป็นผู้ชายทั่วไปคงอดใจไม่ไหวไปนานแล้ว

แต่จ้าวหมิงหย่วนไม่เพียงไม่มีความรู้สึกตื่นเต้นแม้แต่น้อย กลับรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาเป็นระลอก

เมื่อเห็นว่ามือของเธอกำลังจะเลื่อนไปยังบริเวณลับ สีหน้าของจ้าวหมิงหย่วนก็เปลี่ยนไปทันที