บทที่ 9 ไม่รู้เลยว่าจะรักและเอ็นดูเธออย่างไรให้มากพอ

ต่างจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในบ้านตระกูลจ้าว ภายในห้องผู้ป่วยหมายเลขห้าของโรงพยาบาลทหารเมืองเหวินกลับอบอวลไปด้วยความอบอุ่น

ฉินหัวออกจากเรือนรับรองมาตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อเห็นว่าน้องชายฟื้นขึ้นมาแล้วจริง ๆ เขาก็ตื่นเต้นจนเสียงสั่นเครือ

“ฟื้นก็ดีแล้ว ฟื้นก็ดีแล้ว”

หากฉินเหยี่ยนยังไม่ฟื้น ฉินหัวก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าแม่ของพวกเขาจะรับความสะเทือนใจครั้งนี้ไหวหรือไม่

หลินหว่านซูได้นอนเต็มอิ่มมาหนึ่งคืน วันนี้จึงรู้สึกสดชื่นขึ้นไม่น้อย

ก่อนที่ฉินหัวจะมา เมื่อครู่เธอเพิ่งหันหลังให้ฉินเหยี่ยนแล้วให้นมเหมียวเหมี่ยวไปเรียบร้อย

ตอนนี้เมื่อฉินหัวมาแล้ว เธอจึงฝากเจ้าตัวเล็กไว้กับเขา ส่วนตัวเองออกไปทำอาหารให้ฉินเหยี่ยน

ตอนอยู่ที่บ้าน เหมียวเหมี่ยวได้เจอฉินหัวทุกวัน จึงไม่ต่อต้านลุงใหญ่คนนี้เลยแม้แต่น้อย