บทที่ 240 เขาไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ!

บทที่ 240 เขาไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ!

หม้อไฟเดือดปุด ๆ

แม้จะยังไม่ได้กินสักคำ แต่เพียงแค่ได้ยินเสียงนี้ ก็สามารถขับไล่ความหนาวเหน็บในปลายฤดูใบไม้ร่วงไปได้แล้ว

อาเวยวางตะเกียบลง ไม่ได้หลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ นางมองเสิ่นหลินอวี้ผ่านไอน้ำที่ลอยกรุ่น

เรื่องนี้เสิ่นหลินอวี้เป็นคนเปิดประเด็น แต่เขาดูกลับตึงเครียดกว่าอาเวยเสียอีก

น้ำเสียงและท่าทางของเขายิ่งดูจริงจังและจริงใจมาก

"เจ้าฟังข้าพูดอย่างใจเย็นก่อนนะ"

"เรื่องการดูตัว พระราชทานสมรส กำหนดวันแต่งงานอะไรพวกนั้น เป็นข้ออ้างที่ท่านแม่ใช้พูดให้ฝ่าบาทฟัง"

"ในเมื่อเรื่องสำเร็จลุล่วงแล้ว ก็จะไม่มีการนำข้ออ้างนี้มาบีบบังคับหาเรื่องอีก"

"เจ้าไม่ต้องลำบากใจกับเรื่องนี้ หากไม่อยากรับปากก็ไม่ต้องรับปาก แต่เดิมก็เคยพูดไว้แล้วว่าเป็นเรื่องที่ 'แล้วแต่เจ้า'"