บทที่ 241 อย่ามาขัดขวางพวกเราสะสมบุญสร้างกุศล

บทที่ 241 อย่ามาขัดขวางพวกเราสะสมบุญสร้างกุศล

ลู่จวิ้นชะงักงันไป

เดิมทีเขาคิดว่า พี่ใหญ่อาจจะยังคิดไม่ตก คงยังหาคำตอบไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้ หรือไม่ก็ขี้เกียจจะพูดกับเขา แล้วไล่ให้เขาเลิกยุ่งเรื่องชาวบ้านเสียที

ผลปรากฏว่า นางกลับตอบออกมาอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ราวกับว่าความคิดนี้ได้หยั่งรากฝังลึกอยู่ในใจนางมานานแล้ว

ลู่จวิ้นรู้ว่าลู่เนี่ยนไปที่สถานสงเคราะห์บ่อย ๆ ในช่วงนี้ ว่ากันตามตรงเขาก็เป็นคนกลางช่วยติดต่อให้เอง

"ข้าคิดว่าสถานสงเคราะห์เป็นแค่ข้ออ้างที่พวกท่านใช้เข้าใกล้โจวหยวน เพื่อสืบเรื่องการป่วยตายของคู่หมั้นเขา และมีเป้าหมายเล่นงานจวนป๋อเหวินโซ่วกับองค์ชายห้าเสียอีก" ลู่จวิ้นกล่าว

"จะพูดอย่างนั้นก็ไม่ผิด" ลู่เนี่ยนพยักหน้า "แต่พอข้าไปบ่อยเข้า ข้ากลับยิ่งรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องดีที่ควรทำ ยังไงต่อไปข้าก็ว่างอยู่แล้ว ไม่ใช่หรือ?"

แน่นอนว่าลู่จวิ้นรีบพยักหน้าหงึก ๆ "ใช่แล้ว ๆ"

การเกิดเป็นคนบนโลกนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการหาเป้าหมายที่อยากทำไม่เจอ