บทที่ 239 อยากจะยั่วโมโหเขาให้ตายจริง ๆ!

บทที่ 239 อยากจะยั่วโมโหเขาให้ตายจริง ๆ!

จักรพรรดิหย่งชิ่งล้มป่วยลงแล้ว

หลังจากข่าวแพร่ออกไป หลี่ซงและหลี่จ่านก็รีบเร่งเข้าวังเพื่อไปเยี่ยมเยียน

ที่หน้าประตูวัง บังเอิญพบกับรถม้าขององค์หญิงใหญ่พอดี

เมื่อมองผ่านม่านรถม้า ทั้งสองคนเห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้าเต็มทนขององค์หญิงใหญ่

"แม้จะพูดได้ว่าไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายต่อชีวิต แต่พอเห็นเสด็จพี่ล้มพับไปต่อหน้าต่อตา ในใจของข้าก็... เฮ้อ!"

"อาหรงและหลินอวี้ยังคงคอยปรนนิบัติอยู่ตรงนั้น ข้าอยู่ไปก็มีแต่จะทำให้พวกเขาต้องแบ่งสมาธิมาดูแลข้า จึงกลับมาก่อน"

"อีกประเดี๋ยวพวกพระสนมในวังหลัง น้องชายวัยเยาว์ของพวกเจ้าอีกหลายคน และขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่มีสิทธิ์เข้าเฝ้า ไม่ว่าจะได้เข้าเฝ้าหรือไม่ได้เข้าเฝ้า อย่างไรเสียก็ต้องไปเผยหน้าให้เห็น แต่เสด็จพี่คงไม่มีเรี่ยวแรงพอจะพบหน้าได้หมดทุกคนหรอก"

"พวกเจ้ารีบไปที่ตำหนักบรรทมเถอะ ไปให้ถึงก่อนคนอื่น ๆ"

ทั้งสองรับคำ