บทที่ 236 ในตอนที่เขายังไม่ระแวงข้า

บทที่ 236 ในตอนที่เขายังไม่ระแวงข้า

อาเวยก้าวขึ้นรถม้า

องค์หญิงใหญ่ช้อนตาขึ้น มองไปอย่างอ่อนโยน

เมื่อเห็นอาเวยหิ้วกล่องอาหารมาด้วย นางจึงเอ่ยถามเสียงเบา “ข้างในใส่อาหารอะไรมาหรือ?”

อาเวยกล่าวทักทาย หลังจากนั่งลงแล้วนางก็เปิดกล่องอาหารออก ชี้ให้องค์หญิงใหญ่ดูทีละอย่าง “ขนมกุ้ยฮวา ขนมเปี๊ยะกุ้ยฮวา ลูกอมกุ้ยฮวา แทบทั้งหมดล้วนทำมาจากดอกกุ้ยฮวาเจ้าค่ะ”

“ทำออกมาได้ประณีตยิ่งนัก” องค์หญิงใหญ่ยิ้มบาง ๆ ถามต่อว่า “ชิ้นไหนทำมาให้ข้ากินหรือ?”

อาเวยตอบ “ชั้นบนสุดกินได้ทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ”

ท่ามกลางเสียงพูดคุยแผ่วเบา รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากถนนตะวันตก มุ่งหน้าไปทางวังหลวง

บนรถม้า มามาไม่ปริปากพูดเลยแม้แต่น้อย มีเพียงอาเวยกับองค์หญิงใหญ่ที่ผลัดกันถามตอบ พูดคุยถึงความพิถีพิถันในการทำขนม พูดถึงช่วงนี้เสิ่นหลินอวี้ชอบกินอะไร...

จะว่าไปแล้ว นี่นับเป็นครั้งที่สองที่อาเวยได้นั่งคุยกับองค์หญิงใหญ่