บทที่ 233 เขาตั้งใจจะยั่วให้เราโมโหจนตาย!

บทที่ 233 เขาตั้งใจจะยั่วให้เราโมโหจนตาย!

ฝนหยุดตกในยามเช้าตรู่

ลู่เนี่ยนสยายผมยาวเดินออกจากห้อง ลมฤดูใบไม้ร่วงที่พัดปะทะหน้าทำเอานางหนาวสั่น

“ข้าทำไมรู้สึกว่าหนาวกว่าปีที่แล้วนะ?” นางพึมพำกับเหวินมามา

เหวินมามามองนางที่สวมเพียงเสื้อตัวใน ซ้ำยังเท้าเปล่าสวมรองเท้าผ้า เห็นได้ชัดว่าเพิ่งลุกจากที่นอนก็เดินออกมาแบบนี้ จึงเอ่ยยิ้มๆ ว่า “ท่านแต่งตัวก่อนเถิดเจ้าค่ะ”

ลู่เนี่ยนเอียงตัวชะเง้อมองไปทางห้องครัว พลางถาม “อาเวยกำลังทำอะไรอยู่?”

“บัวลอยดอกกุ้ยฮวาเจ้าค่ะ” เหวินมามาตอบ

“ฟังดูอบอุ่นดีทีเดียว ไม่เลวเลย” ลู่เนี่ยนตอบรับส่งๆ ก่อนจะกดเสียงต่ำถามต่อ “วันนี้นางดูเป็นอย่างไรบ้าง?”

แม้จะยังไม่ได้ทานมื้อเช้า แต่พอได้ฟังคำนี้ ในใจของเหวินมามาก็พลันอบอุ่นขึ้นมา

คนอื่น หรือแม้แต่ชิงอินก็คงดูไม่ออก แต่เหวินมามารู้ดีว่าอารมณ์ของคุณหนูในช่วงสองวันนี้ค่อนข้างแปรปรวน