บทที่ 217 รักเขาข้างเดียวงั้นหรือ

บทที่ 217 รักเขาข้างเดียวงั้นหรือ?

พอเห็นเสิ่นหลินอวี้ชะงักงัน หลี่ฉงกลับเป็นฝ่ายหัวเราะออกมาแทน

"เป็นอะไรไป? ข้าดูไม่เหมือนพี่ชายที่ชอบเข้ามาก้าวก่ายเรื่องของคนอื่นหรือ?" หลี่ฉงพูดจาหยอกล้อ "จริงสิ ดูเหมือนว่าคราวก่อนน้องเก้าพวกเขาก็เคยเร่งรัดเจ้าแล้วใช่หรือไม่?"

เสิ่นหลินอวี้ตอบ "ข้านึกว่าจะมีแค่คนวัยท่านแม่เท่านั้น ที่ชอบเร่งรัดเรื่องพวกนี้เสียอีก"

หลี่ฉงหัวเราะร่วนอย่างเบิกบานใจ

เมื่อเห็นว่าเสิ่นหลินอวี้ไม่ได้รังเกียจหัวข้อสนทนานี้ เขาก็พูดต่อไป เพียงแต่น้ำเสียงค่อยๆ จริงจังขึ้น

"ล้วนเป็นการเร่งรัดให้แต่งงาน แต่เหตุผลเบื้องหลังกลับแตกต่างกันไป"

"ท่านอาหญิงเร่งรัด เพราะเห็นว่าเจ้าถึงวัยอันสมควรแล้ว อยากให้มีคนคอยดูแลเอาใจใส่อยู่เคียงข้าง นางกับท่านอาเขยมีความรักใคร่ปรองดองกันดี ย่อมหวังให้เจ้าได้ใช้ชีวิตคู่ที่หอมหวานกลมเกลียวเช่นกัน"

"เสด็จพ่อฮ่องเต้ก็เคยเร่งรัดเจ้าใช่หรือไม่? เรามาพูดกันเป็นการส่วนตัวเถอะ เสด็จพ่อฮ่องเต้ทรงเคยชินกับการจัดการทุกอย่างเบ็ดเสร็จ โอรสธิดาของพระองค์ อย่างไรเสียขวดหนึ่งใบก็ต้องมีฝาปิดหนึ่งอัน เมื่อขวดทุกใบถูกปิดฝาจนสนิทแนบแน่นแล้ว พระองค์ในฐานะบิดาก็ถือว่าได้ทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถแล้ว"

เสิ่นหลินอวี้จิบสุรา แล้วเอ่ยว่า "ฝ่าพระบาทตรัสเช่นนี้ ระวังจะทำร้ายจิตใจฝ่าบาทเอานะพ่ะย่ะค่ะ"