บทที่ 209 ไม่มีมีด แล้วข้าจะฆ่าไก่อย่างไร

บทที่ 209 ไม่มีมีด แล้วข้าจะฆ่าไก่อย่างไร?

ฮูหยินป๋อเหวินโซ่วสลบไปอย่างกะทันหัน ร่างทั้งร่างล้มลงไปกองกับพื้น

ฮูหยินตระกูลอวี๋ที่กำลังกระชากคอเสื้อของนางอยู่ ก็ถูกดึงจนล้มลงไปบนพื้นด้วย

พวกแม่นมที่ผลักไสกันไปมาเมื่อครู่เห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็ไม่สนใจสิ่งใดอีก รีบกรูกันเข้ามาประคองคนของตน

ฮูหยินตระกูลอวี๋ยันตัวลุกขึ้น นวดแขนที่ปวดเมื่อย คิ้วขมวดมุ่น

นางยังเค้นถามคำตอบที่ต้องการไม่ได้ คนผู้นี้ก็มาเป็นลมไปเสียก่อน แล้วจะทำอย่างไรดี?

แน่นอนว่า อย่างเลวร้ายที่สุดนางก็สามารถให้อิ้งรุ่ยชดใช้ด้วยชีวิตได้ แต่นางยอมทิ้งหน้าตา ไม่สนอะไรทั้งสิ้น ก็เพราะหวังว่าความจริงจะกระจ่างมากกว่า

ไม่ใช่แค่นางคนเดียวที่รู้ความจริง

แต่ต้องทำให้คนทั้งเมืองหลวงเห็นชัดเจนว่า อาเสียนถูกจวนป๋อเหวินโซ่วทำร้ายจนตาย!

มิเช่นนั้น นางจะทำเรื่องยุ่งยากเช่นนี้ไปทำไม?