บทที่ 208 เสียงหมาที่ไหนดังมาจากไหน!

บทที่ 208 เสียงหมาที่ไหนดังมาจากไหน!

ก่อนที่เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพจะมีคำชี้แจงที่แน่ชัด การไปมาหาสู่ของหลายฝ่าย ล้วนเป็นการวัดใจถึงความอดทนอดกลั้นในใจ

อาเวยคิดว่า คนแรกที่จะประสาทเสียกระวนกระวายใจน่าจะเป็นฮูหยินป๋อเหวินโซ่ว แต่กลับไม่คาดคิดว่าเรื่องราวจะเกิดการพลิกผันกะทันหัน

พี่สาวรองของพระชายาองค์ชายห้า อิ้งรุ่ยหายตัวไป

ตอนที่ได้ยินแม่นมมารายงาน มือที่ปอกส้มของลู่เนี่ยนก็ชะงักไป

อาเวยประหลาดใจ "แน่ใจหรือ?"

"วันนี้จวนป๋อเหวินโซ่วมีคนเข้าๆ ออกๆ ฝั่งบ้านสามีของอิ้งรุ่ยก็วุ่นวายไปหมด" แม่นมเหวินตอบ "ข้างนอกยังปิดข่าวอยู่ แต่ก็น่าจะแปดเก้าส่วนแล้วเจ้าค่ะ"

"ปิดข่าวก็เป็นเรื่องปกติ" ลู่เนี่ยนแบ่งส้มกลีบหนึ่งส่งให้อาเวย ตัวเองก็กินเข้าไปคำหนึ่ง คิ้วขมวดมุ่นขึ้นมาทันที รีบแย่งส้มในมืออาเวยกลับมา "อย่ากิน เปรี้ยวมาก"

บ้วนปากเสร็จ ลู่เนี่ยนก็พูดต่อ "สตรีหายตัวไป ไม่ว่าจะเป็นเด็กสาววัยสิบกว่าปีหรืออายุหลายสิบปี หากปิดได้ย่อมต้องปิดอยู่แล้ว แต่อิ้งรุ่ยที่อยู่ดีๆ..."

ดูเหมือนว่าจะใช้คำว่า "อยู่ดีๆ" ก็คงไม่ได้