บทที่ 206 บิดาผู้นั้นก็ไม่เคยทำตัวเหมือนบิดาเลยสักนิด

บทที่ 206 บิดาผู้นั้นก็ไม่เคยทำตัวเหมือนบิดาเลยสักนิด

เสี่ยวนานหลับไปแล้ว

อาเวยจึงเชิญลู่เนี่ยนมาฟังด้วยกัน

มีคนเพิ่มมาอีกคน ย่อมมีแนวคิดเพิ่มมาอีกทาง

อีกทั้งลู่เนี่ยนมักจะมี "วิธีคิดนอกกรอบ" เสมอ เวลาที่นางใช้สัญชาตญาณตัดสินคน มักจะเดาถูกเผงเข้าเป้าอยู่บ่อยครั้ง

ยามนี้เมื่อได้ยินลู่เนี่ยนเอ่ยปาก อาเวยกับเสิ่นหลินอวี้ก็หันไปมอง

"บ้าคลั่งหรือเจ้าคะ?" อาเวยไตร่ตรองแล้วเอ่ยถาม "ในมุมมองของท่านแม่ ฝ่าบาททรงทำเรื่องบ้าคลั่งหรือเจ้าคะ?"

ลู่เนี่ยนไม่ได้ตอบคำถามของอาเวยโดยตรง กลับหันไปถามเสิ่นหลินอวี้แทน "ท่านจวิ้นอ๋อง ปีนั้นเหตุใดฝ่าบาทจึงทรงปักใจเชื่อว่าอดีตรัชทายาทก่อคดีคุณไสยกู่เล่า"

เสิ่นหลินอวี้เงียบไปครู่หนึ่ง

ในระเบียงพันก้าวไม่มีใครชอบพูดถึงเรื่องคุณไสยกู่ หากพูดผิดไปแม้แต่คำเดียว อาจนำภัยมาสู่ตัวได้อย่างเปล่าประโยชน์